Mieli to tylko podpisać.
Mówię ci, to żaden problem.
Cierpliwości. Sytuacja na rynku się uspokoi
i wszystko będzie dobrze.
Musimy sprzedać dom.
Wcale nie musimy.
-To... -Sensowne rozwiązanie?
Może wychowując się tutaj, przywykłeś do myśli,
że rozwiązanie samo się jakoś pojawi. Ale tak się nie stanie.
Musisz myśleć o przyszłości córki.
Zajmę się tym, Eleanor.
Szlag.
Ty pójdziesz?
Żartujesz? Sam idź.
Kate?
Wchodzę.
Nie powinnaś podsłuchiwać.
To skąd miałabym wiedzieć o tym, czego mi nie mówisz?
Trudno się nie zgodzić.
Ile słyszałaś?
Nie chcę się przeprowadzać.
Aż tyle?
-Nie musimy. -Skąd wiesz?
Mama mówiła, że nic się samo nie rozwiąże.
Tak, ale jakoś to będzie.
Niektórzy zapominają, że mają wpływ
na wybory, jakie podejmują.
Co byś zrobił, gdybyś znalazł się w środku huraganu?
To, co zawsze.
Chroniłbym cię.
Może pójdziesz coś zjeść z mamą?
Radzę się spieszyć.
Będę w gabinecie na dole.
Mamy potrafią być też zabawne.
A tej sztuczki jeszcze nie widziałaś.
W końcu się śmiejesz.
No dobrze.
Przyniesiesz warcaby? Przyda się nam trochę rozrywki.
-Dobrze. -Tak?
Idę na dół. Zaraz wracam.
Dobrze.
Mamo!
Mamo? Co się dzieje?
Mamo!
Tato, gdzie jesteś?
Tato?
Tato. Gdzie jesteś?
Mamo!
Kate!
Musimy uciekać.
Tacie nic nie jest?
Tato!
A jeśli oni wrócą?
Nie wrócą.
Skąd wiesz?
Bo bohaterowie pokazali im, co ich za to czeka.
I choć to straszne,
wciąż jestem najszczęśliwszą kobietą na świecie,
bo mam najcudowniejszą córeczkę na świecie.
Już prawie dużą.
Muszę nas chronić.
Kate, od tego jestem ja.
Tak?
Jeśli tylko czegoś potrzebujesz, mów.
Chcę łuk i strzały.
WIEŻA STANE'A
obecnie
Dawaj!
Uważaj, Kate.
Jak cię złapią, wylecisz z drużyny łuczniczej.
Wiem. Ale zakład to zakład.
Dobra, a teraz pytanie.
To dzwon się chybocze, czy to coś pod nim?
Zdecydowanie dzwon.
A widzisz. I tu się nie zgodzę.
To coś pod nim.
Przy okazji, niezły kostium, Kate.
No cóż,
czasami tak wypada.
Wiem, że to zakład,
ale jesteś pewna, że strzała go nie uszkodzi?
Nie.
Trochę ci nie wyszło.
Dobra, poczekaj chwilę.
Moment.
Tylko coś naprawię. Sekundka.
O Boże! Nie wierzę!
Nieźle, Kate.
Będzie... dobrze.
To mu doda charakteru. Wszystkie znane dzwony mają pęknięcia.
Teraz trochę gorzej.
Ale nie jest tak źle.
Masakra.
Stój!
ROGERSI - MUSICAL
Pomóżcie nam
Ocalcie świat od wszelkiego zła
Grozi nam kres Lecz nadzieja nadal się tli
Będzie dobrze Zaufajmy im
Wyjątkowe moce Mają Rogersi
Mściciele się łączą By powiedzieć światu, że
-Mogą robić to cały dzień -Ratujcie miasto
Ocalcie nas od wszelkiego zła
Hulk jest genialny Rozwala raz-dwa
A Iron Man po niebie gna
Kapitan Ameryka, silny jak tur Zaś Thor jest bogiem
Bóg nam świadkiem, to ciacha na schwał
Czarna Wdowa super kopa ma Sprzedała go niejeden już raz
Ant-Mana nie usłyszysz Bezszelestny jest tak
Tato?
Wyłączyłeś aparat słuchowy?
Nie, po prostu znam tę historię.
Byłem tam.
A tego gościa tam nie było.
Ant-Mana.
Już czas bitwę rozpocząć
Z Chitauri armią bój
By zjeść potem, odpocząć
Tylko jak się z nimi bić?
Ale ty wyglądasz spoko.
Chociaż tyle.
Natasha, teraz ty
I Hawkeye, ten to z łuku Potrafi strzałę wbić
Tony rakiety chwyta w locie Nie może żadna spaść
Hulk, ty znasz zadanie swe...
Hulk, ty znasz zadanie swe
Miażdż. Miażdż. Miażdż.
Miasto w ruinie, gdy wyciągasz łuk
Obwinimy cię później Teraz działaj, luz
Mściciele się łączą By powiedzieć światu, że
Zaraz wracam.
By powiedzieć światu Powiedzieć światu, że
Mogą robić to cały dzień
thanos miał RaCję
Byłbym wdzięczny za selfie, stary.
Dzieciaki by oszalały. Jesteś ich ulubieńcem.
To nie najlepszy moment.
A teraz?
-Wszystko gra? -Tak, jasne.
Musiałem tylko zaczerpnąć
świeżego powietrza.
Nic się nie stanie, jak nie chcesz tego oglądać.
Wiem, że wszystkim jej brakuje,
ale była twoją przyjaciółką.
Chodź tu, skarbie.
To wszystko jakaś farsa, nie sądzisz?
Na maksa.
-Hulk był super. -Też mi się podobał.
Cześć, tato. Cześć, Lila.
Cześć. Jak leci? Co tu robicie?
Dlaczego tam wszyscy ciągle śpiewają i tańczą?
Nie mam pojęcia.
Ale to Gwiazdka. A my nie jesteśmy stąd.
-Fakt. -Chodźmy.
-Dobra. -Niech mama wie, ile traci.
Lecimy.
Hej, mamo.
Cześć, kochanie. Tęskniłam.
-Jesteś już w mieście? -Tak.
Wpadnę na chwilę do siebie i jadę do ciebie.
A możesz przyjechać tu najpierw? Jack już jest.
Chciałam o czymś porozmawiać.
Jasne. To widzimy się zaraz.
Dobry wieczór, panno Bishop.
Co słychać? Żona i dzieci zdrowe?
Jak najbardziej. Wesołych Świąt.
-Cześć, skarbie. -Cześć, mamo.
Jesteś w końcu.
Pięknie wyglądasz.
Co to za okazja?
Aukcja charytatywna.
No nie?
Wszyscy ci biedacy i fundacje na łasce uprzywilejowanych.
Nie to miałam na myśli.
Cieszę się oczywiście, że przyjechałaś na święta,
ale trochę mniej z tego, że muszę odkupić wieżę zegarową.
To była dzwonnica.
Dziekan mówił o dzwonie i zegarze,
a ty zdołałaś zniszczyć jedno i drugie.
Mogę to jakoś odrobić?
Na początek blokuję ci karty kredytowe,
a potem porozmawiamy trochę o wieży, którą zniszczyłaś,
i to na poważnie.
Młodym wydaje się, że są niezniszczalni,
podobnie jak bogacze. Ty należysz do obu tych grup.
Ale uwierz mi, nie jesteś niezniszczalna.
Zrobisz sobie krzywdę.
Postaraj się bardziej uważać.
Przepraszam.
Dobrze.
Masz to po ojcu.
Może zacznij od tego,
że włożysz tę czerwoną sukienkę z sypialni i przyjdziesz na aukcję.
Dobrze.
Z innej beczki,
mam nowe trofeum do gabloty.
Mistrzostwo USA w sztukach walki.
Jesteś niemożliwa. Pamiętam, jak zdobyłaś czarny pas jako 15-latka.
Musimy wyjąć parę starszych nagród, żeby zrobić na to miejsce.
-Przywykłam do nich. -Ja też, skarbie.
A co to za miecze?
Mieliśmy parę przetasowań, kiedy cię nie było.
Jack?
Co za niezwykła niespodzianka.
Wszystkie są niezwykłe.
Niemożliwe. Tak?
Miło cię znów widzieć, Katie.
Miałeś ją w zębach.
To prawda.
Nie możemy się spóźnić, przebierz się.
Zobaczymy się w hotelu, tam dokończymy rozmowę.
-Idziemy? -Tak.
Widzimy się na miejscu.
Do zobaczenia, słonko.
Mamy do pogadania.
Wyglądasz jak wariat.
Kompletny świr.
Ktoś jest jeszcze głodny?
Macie ochotę na więcej krabów?
-Co ty na to? -Tak, chcę trzy.
-Nie. -Daj spokój, zamówiłeś chyba dla 30 ludzi.
Zwymiotujesz, jak zjesz jeszcze jednego.
A jak coś, to wy po nim sprzątacie.
Zapomnij.
Wiecie co? Zgadnijcie, co jest po drugiej stronie.
Choinka. Największa, jaką widziałem.
Jest olbrzymia. Idziemy później zobaczyć?
-Tak! -Pewnie.
Chwila.
Mama. Przywitajcie się.
-Cześć, mamo! -Cześć, mamo!
Cześć! Co u was?
Tęsknię za wami!
-A my za tobą. -Jak przedstawienie?
Skończyło się. Szaleństwo.
-Wyszliśmy w połowie. -No ładnie.
O nie.
Wszystko gra?
Miałbym łatwiej, gdybyś tu była.
Bo ja tu je zaraz zaduszę.
Chodziło właśnie o to, żebyś pobył z nimi trochę.
Żartowałem. Świetnie się bawimy.
-Tęsknimy. -Ja też.
-Nie mogę się was doczekać. -Pa, mamo!
Cześć, mamo! Kochamy cię!
Na razie. Widzimy się jutro.
Zostało sześć dni do Gwiazdki.
Mam w planach sporo zajęć. Co byście chcieli robić?
-Domek z piernika. -Załatwione!
A ty?
Świąteczny maraton filmowy.
Maraton filmowy, super!
-Szpetne sweterki? -Sweterki gwiazdkowe!
Przyozdobimy też choinkę i zrobimy masę innych rzeczy.
To będzie coś, a co najważniejsze,
zrobimy to wszystko razem.
Tylko nie trzymanie się za ręce.
Chwyć braci za ręce.
Kocham was.
My ciebie też.
To będzie najlepsza Gwiazdka Bartonów w historii!
Tak?
Proszę.
Kolacja na koszt firmy.
-Dziękujemy. -Nie trzeba.
Trzeba. Uratował pan nasze miasto.
Dziękuję.
Dziękujemy.
-Dziękujemy. -Dziękujemy.
Wracaj do pracy.
-Wybacz, moja droga... -Nie jestem kelnerką.
Toż to młoda panna Bishop.
Zgadza się.
Armand. Armand Duquesne.
Wpadałaś do mojej kamienicy na brunch.
Pamiętam, bar z blinami.
W rzeczy samej.
To nie fair.
Nigdy nie wyglądałem równie dobrze w smokingu.
Sugeruję, byś na wesele włożyła coś bardziej kobiecego,
żeby mnie nie dublować.
Jakie wesele?
Nic nie wiesz?
Eleanor i Jacka.
A to gałgany.
-Podać szampana? -Dziękuję.
Uwierz, zrobiłem, co w mojej mocy, żeby go odwieść od tego pomysłu.
Ale kiedy już sobie coś zaplanuje,
nie ma na niego siły.
Zdaje się, że wygrał los na loterii.
Tak myślisz?
On pewnie tak.
Ale ja nie byłbym tego pewien.
Armand, chcę wracać. Nudno tu.
Co to za maniery, Armand? Nie tak cię wychowano.
Przywitaj się z panną Bishop.
Hej.
Cześć.
Jak widzę, kolejny Armand.
Tak. Ja jestem trzecim, a on siódmym.
I chyba wystarczy.
Pozwól, że się oddalę, bo najwyraźniej
twoja cudowna matka
chce zamienić z tobą słówko.
Chodź, Armand. Idziemy.
Zaręczyłaś się?
Widzę, że wszystko się wydało.
Dasz nam chwilę?
Oczywiście, i tak wzywają mnie obowiązki.
Pa.
Wybacz, skarbie. Nie chciałam, żeby tak wyszło.
Nie wiem, ale to się dzieje...
-Za szybko. -Przyznaję, szybko.
Ale to romantyczne, dać się porwać emocjom.
Naprawdę ani trochę cię to nie cieszy?
Cieszy.
Oczywiście.
Przepraszam cię. Miałaś dowiedzieć się pierwsza.
-Idę się przewietrzyć. -Rozumiem.
Tylko wróć potem.
Cześć.
Niezła imprezka, co?
Mogłem się domyślić, że twoje imperium to jedno wielkie kłamstwo.
Zbudowałam je od zera. Cokolwiek ci się wydaje, to nieprawda.
Nie obrażaj mojej inteligencji.
Obrażasz nas oboje.
Wiem, co widziałem.
Nie pogrywaj ze mną.
Miałaś okazję się wytłumaczyć.
Nie chcę się z tobą kłócić.
Też mam wpływowych znajomych. Lepiej z nimi nie zadzierać.
Proszę cię.
Armand!
Do zobaczenia na Wigilii.
O co mu chodziło? Czy on ci groził?
Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia.
Co tak się skradasz?
-Byłam na zewnątrz. -Wracaj na przyjęcie.
Dobra.
-Zaraz będę. -Dobrze.
Zaraz wracam.
Gary prosił je zanieść w tej chwili.
-Tylko te? -Tak.
To miejsce jest zajęte.
Panie i panowie, proszę zająć miejsca, zaraz zaczynamy.
Mam już po dziurki w nosie twoją narzeczoną.
Żarty się skończyły.
Eleanor zostaw w spokoju, stary capie.
Pierwszy przedmiot zabierze nas w podróż w czasie.
Zaczynamy licytację tej wspaniałej czaszki od 2 mln $.
Kto da dwa miliony?
Czekam na dwa miliony sto.
Mamy dwa miliony, kto da dwa miliony sto?
Dwa miliony sto, dziękuję panu. Kto da dwa dwieście?
-Czekam na dwa dwieście. -Przepraszam.
Przepraszam.
A, jasne.
Myślałem, że tylko ja będę podawać.
Gary mnie tu przysłał.
Jak chcesz mu zawracać głowę...
Dobra robota.
Dwa siedemset, czekam na dwa osiemset.
Dwa miliony siedemset po raz pierwszy.
Dwa miliony siedemset po raz drugi.
Sprzedana za dwa miliony siedemset tysięcy.
Dziękuję. I przypominam, że można ją wystawiać tylko prywatnie.
I nie znają państwo jej pochodzenia.
Kto cię tu ściągnął?
Gary.
To ja jestem Gary.
Jak się nazywasz?
W tym właśnie problem, Gary.
Nie pamiętasz nawet mojego imienia.
To nie ma sensu. Odchodzę.
Nie możesz. Czekaj.
Gdzie ona jest?
Przepraszam.
Szybko. Ruchy.
Pamiętajcie swoje pozycje.
Ja po lewej.
Jasne.
Uwaga.
Kolejny przedmiot to coś wyjątkowego.
Artefakt wydobyty z ruin bazy Avengersów.
Zapewne pamiętają państwo, jak Ronin rozgromił cały półświatek w mieście,
praktycznie marginalizując władzę jego szefa.
Ronin w okrutny sposób wymierzył sprawiedliwość swoim ofiarom,
a jego tożsamość pozostaje wielką tajemnicą.
Teraz mogą państwo wejść w posiadanie tego wysuwanego miecza
już za 200 tysięcy dolarów.
Kto da 200 tysięcy? Mamy 200.
Kto da 250 tysięcy?
Dwieście pięćdziesiąt, dziękuję. Kto da 300 tysięcy?
Trzysta. Czekam na 350.
Co ty wyrabiasz, kretynie?
Kupuję ten miecz.
Nie masz 300 kawałków.
Nie, ale odziedziczę je wkrótce.
-Trzysta pięćdziesiąt. -350 000, pan z przodu.
Kto da 400 tysięcy? Czekam na 400. Dziękuję bardzo.
Kto da 450 tysięcy?
Zajmuję dwójkę.
Wszyscy gotowi?
Czterysta czterdzieści. Kto da 450?
Czterysta pięćdziesiąt, pan z przodu. Czekam na 475.
Śmiało, proszę państwa.
Miecz należał do słynnego Ronina.
Czterysta siedemdziesiąt pięć.
Dziękuję. Kto da 500 tysięcy?
Czterysta siedemdziesiąt pięć po raz pierwszy.
Czterysta siedemdziesiąt pięć po raz drugi.
Sprzedany za 475 tysięcy.
Następny przedmiot, numer 309.
Przedmiot do kompletu, kostium Ronina.
Pomocy!
Ochrona!
Utknęliśmy tu!
Mamy 90 sekund, by znaleźć zegarek.
Reszta się nie liczy.
Idziemy, stary.
Rozdzielić się. Ruchy.
Znajdźcie zegarek!
Gdzie on jest?
Szybko! Nie mamy czasu!
Zbieramy się.
Chwyć mnie za rękę!
Nic nie widzę.
Wiesz, kim jestem?
Witam.
Szybko! Wychodzimy!
Widzę go! Tam jest!
Odbierz, Kate.
Zniknął!
Mówię ci, to był Ronin!
Musi gdzieś tu być! Szukajcie!
Cholera!
Ucieka!
Kochanie!
-A gdzie Kate? -Nie wiem.
-Nic ci nie jest? -A tobie?
Nic.
Ronin?
Zegarek. Znalazłem.
Baza Avengersów
Złaź ze mnie!
Załatwię cię, głupi kundlu!
Zabiję cię!
Czekaj!
Czekaj! Nie.
Kazi!
-Zwijamy się! -Jazda, stary!
Kazi! Musimy wiać! Dawaj!
Do wozu i za nią.
Miałeś rację z tą choinką. Była mega.
Chcę taką w domu.
Nie zmieściłaby się u nas.
Proszę.
Trochę późno na telewizję. Muszę się spakować.
Z ostatniej chwili.
Prestiżową uroczystość na rogu Park Avenue i 68. Ulicy
zakłóciła dziś wieczór eksplozja.
Jej przyczyny nie są na razie znane.
Świadkowie nagrali jednak potencjalnego sprawcę w masce.
O ja cię.
Ninja uratował psa.
Policja podejrzewa, że sprawcą może być Ronin...
Ale czad.
...działający między innymi w Nowym Jorku.
Ujawnił się po raz pierwszy od wielu lat.
Witaj w moim domku.
To było szaleństwo.
Ale jesteśmy bezpieczni.
Co się stało z tym Armandem?
Grozi mojej mamie i kupuje miecze na czarnym rynku?
Myślisz, że ma jakiś związek z tym wybuchem?
Jedzonko. Jesteś głodny. Jasne.
Poczekaj chwilę.
Zaraz coś skombinuję.
Pizza? Chcesz pizzę?
Dobra.
Jedz. Śmiało.
Grzeczny piesek.
Lubisz pizzę.
Muszę namierzyć Armanda.
Ochrona Bishop
Znaleziono: Armand Duquesne
Nie rozwal mi mieszkania.
Karmelek z monogramem?
Armand?
Boże!
Panie Duquesne, przyniosłam pańskie pranie i kolację.
A ty dokąd? Chcemy tylko pogadać.
Mamy małą niespodziankę.
Mamy oczy wszędzie.
Tęskniliśmy, Ronin.
No to wpadłeś, stary.
Musisz wszystko utrudniać?
Sorry.
Odpuść.
Bez jaj!
Hawkeye!
A ty coś za jedna?
Napisy: Piotr Leszczyński